Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2022/8854 K.2025/7313

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği ve temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Cumhurbaşkanına hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusu Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddedilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; gerekçesiz, usûl ve yasaya aykırı karar verildiğine, sanığın atılı suçu işlemediğine ve cezalandırılması için şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı bir delilin bulunmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin gözetilmediğine, tanıklar S.K. ile İ.M.'nin beyanın sanık savunmasını destekler nitelikte olduğuna, bir kısım tanık beyanlarına itibar edilemeyeceğine, aleniyet nedeniyle hükmolunan cezada artırım yapılmasına, lehe hükümlerin tatbik edilmediğine ve resen belirlenecek nedenlere ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanık müdafiinin belirttiği hukuka aykırılık nedenleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri de gözetilerek maddi ceza hukukuna ilişkin sair yönlerden yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak; Dosya içeriğinden, sanık hakkında aynı olay kapsamında kamu görevlilerine de hakaret ettiğinden bahisle Trabzon 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2020/683 Esas sayılı dosyası kapsamında yargılama yapıldığı ve tek eylemle Cumhurbaşkanına hakaret ile kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret suçlarının birlikte işlenmesi halinde 5237 sayılı Kanun'un 44. maddesi gereğince daha ağır hüküm içeren 5237 sayılı Kanun'un 299. maddesi uyarınca hüküm kurulmasının gerekmesi karşısında, bahse konu kamu görevlilerine karşı görevi nedeniyle hakaret suçuna ilişkin dosyanın akıbeti araştırılarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin edilmesi gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi, hukuka aykırı görülmüştür.

IV. KARAR