Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2022/8953 K.2025/3605

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükümlerin ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, kasten yaralama, mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik sanık ...'in temyiz isteminin reddine dair ek kararın temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, kasten yaralama, mala zarar verme, görevi yaptırmamak için direnme suçlarından İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesince kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, kasten yaralama, mala zarar verme suçlarında istinaf başvurusunun esastan reddine, görevi yaptırmamak için direnme suçundan ise sanıkların beraatine karar verilmiştir. 2. 28.09.2019 tarihli ek karar ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, kasten yaralama, mala zarar verme suçlarına yönelik sanık ...'in temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık ...'in temyiz istemi; cezaların haksız olduğuna, tekrar inceleme yapılarak lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir. 2. Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi; sanıkların katılan ...'a yönelik eylemelerinin görevi yaptırmamak için direnme suçunu oluşturduğuna, beraat kararının usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

5237 sayılı Kanun'un 265. maddesinde "görevi yaptırmamak için direnme" başlığıyla, seçenek hareketli ve amaçlı bir fiil olarak düzenlenen ve görevin yapılmasını önleme maksadıyla kamu görevlisine karşı gelinmesi eylemlerini cezalandıran suç tipinde; hareketin "cebir veya tehdit" şeklindeki icrai davranışlarla işlenebileceğinin öngörüldüğü ve belirtilen tipik hareketleri içermeyen pasif direnme fiillerinin bu suçu oluşturmayacağı göz önüne alınmalıdır.

Somut olayda; ceza infaz kurumunda hükümlü olarak bulunan sanıkların, katılan ...'ü rehin almalarını engellemeye çalışan infaz koruma memuru olan katılan ...'ı cam kırıkları ile yüzde sabit eser oluşacak şekilde yaraladıkları olayda 5237 sayılı Kanun'un 265/1-3-4. maddelerinde düzenlenen görevi yaptırmamak için direnme suçunun oluşacağı gözetilmeden sanıkların beraatine karar verilmesi,

Hukuka aykırı görülmüştür.

IV. KARAR

A. Sanık ... Hakkında Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma, Kasten Yaralama ve Mala Zarar Verme Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

5271 sayılı Kanun’un 286/2-a maddesinde yer verilen "İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ve incelemeye konu suçların aynı Kanun'un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, ek kararda herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296/2. fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

B. Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden