Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2022/9140 K.2025/5669

Yapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında verilen hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği ve temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik olarak, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddi kararları verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanığın temyiz istemi; atılı suçları işlemediğine, hakkında mahkumiyet hükmü kurulmasının usul ve yasaya aykırı olduğuna, şartları taşımasına rağmen hakkında lehe hükümlerin uygulanmadığına, bu nedenlerle hükümlerin bozulması talebine yöneliktir. 2. Sanık müdafiinin temyiz istemi; hükümlerin usul ve yasaya aykırı olduğuna, müvekkili tarafından atılı suçların işlendiğine dair her türlü şüpheden uzak inandırıcı delil bulunmadığına, lehe hükümlerin yetersiz gerekçeyle uygulanmadığına, bu nedenlerle eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle verilen hükümlerin bozulması talebine yöneliktir.

III. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; bozma sebepleri dışındaki temyiz istemleri ile vesair nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1.Sanığın paylaşımları Demet Kebiz'in yaptığı yönündeki savunması ile adı geçen tarafından paylaşımların kendisi tarafından yapıldığına ilişkin itiraf dilekçesine göre, Demet Kebiz hakkında gereğinin takdir ve ifası için suç duyurusunda bulunulduğunun anlaşılması karşısında, ilgili suç duyurusunun akıbeti araştırılarak, açılmış bir dava bulunması halinde her iki dava dosyasının birleştirilmesi, davaya ilişkin bir karar verilmiş olması halinde ise incelemesi yapılıp, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik kovuşturma sonucu yazılı şekilde hükümler kurulması,

2. Kabule göre de,

Sanık hakkında tekerrür hükümleri uygulanırken birden fazla suçtan hükümlülüğü içeren ilamdaki hangi cezanın tekerrüre esas alındığının belirtilmesi gerektiğinin gözetilmemesi ve sanık hakkında tekerrüre esas alınan ilamda da mükerrir olduğunun anlaşılması nedeniyle ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiş ise de tekerrüre esas alınan ilamdaki tekerrüre esas ilamın dayanağı olan 5237 sayılı Kanun'un 141/1. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunun 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik, 5271 sayılı Kanun'un 253. maddesine göre, uzlaştırma kapsamına alınmış olması ve uzlaştırmanın sağlanması nedeniyle hükümde tekerrüre ilişkin kısmın çıkarıldığının anlaşılması karşısında sanık hakkında ikinci kez mükerrir hükümlerinin uygulanamayacağının anlaşılması,

Nedenleriyle karar hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR