Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2022/9150 K.2023/21648

Bozma üzerine yapılan yargılamada, hakaret suçundan hükmolunan 3.000 TL adlî para cezasına ilişkin mahkûmiyet kararının, tür ve miktarı itibarıyla 5320 sayılı Kanun'un geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmıştır.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen Yerel Mahkemenin 12.01.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan beraat kararı verilmiş, katılan vekilinin temyizi üzerine Yargıtay 18. Ceza Dairesi ilamı ile suçun oluştuğu gerekçesiyle karar bozulmuş, Mahkeme bozmaya uyarak, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 125 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları ile 62 nci ve 52 nci maddeleri uyarınca 3000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık ve müdafinin temyiz isteklerinin, suçun oluşmadığına ve re'sen tespit edilecek sebeplerle hükmün bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir. 2. Katılan vekilinin temyiz isteğinin, vekalet ücreti takdir edilmemesine ilişkin olduğu belirlenmiştir.

III.GEREKÇE

Hükmün tür ve miktarı itibarıyla 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun'un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmakla, sanık ve müdafii ile katılan vekilinin temyiz isteklerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanık ve müdafii ile katılan vekilinin temyiz isteklerinin, 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,