Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2022/9217 K.2025/6501

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince Cumhurbaşkanına hakaret suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafiinin başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi, eksik incelemeyle karar verildiğine, ekran görüntüsüne dair gerekli araştırmanın yapılmadığına, paylaşımın sanığa ait olmadığına, olsa bile paylaşımın suç oluşturmadığına, sanığa ait kitabın piyasada satılan bir kitap olduğuna, hakkında toplatılma kararı verilmediğine, sanık hakkında mükerrir yargılama yapıldığına, kararın gerekçesiz olduğuna ve sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine yöneliktir.

III. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanık hakkında aynı eylemi nedeniyle mükerrir yargılama yapılmadığının anlaşılması karşısında, aşağıda belirtilenler dışında başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

1.Sanığın aşamalarda savunmasında, paylaşımın kendisi tarafından yapılmadığını belirtmesi, paylaşıma dair açık kaynak araştırması yapılmadan katılan vekili tarafından dosyaya sunulan ekran görüntüsüne dair fotokopi evrakı dikkate alınarak karar verilmiş olması karşısında, açık kaynak araştırması yapılarak suça konu edilen paylaşımın tespitinin sağlanıp, tüm deliller birlikte değerlendirildikten sonra karar verilmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle mahkumiyet kararı verilmesi,

2.Hapis cezası, seçenek yaptırım olarak adli para cezasına çevrilirken netice adli para cezasının 7.000,00 TL yerine 8.750,00 TL biçiminde fazla hesaplanması,

Nedenleriyle hukuka aykırılık görülmüştür,

IV. KARAR