Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2022/9266 K.2022/25018

Mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, kararı yalnızca sanık ...'ın temyiz ettiği belirlenerek dosya görüşüldü: I- Sanık hakkında, hakaret ve cinsel taciz suçlarından bozma öncesi kurulan 19/03/2015 tarihli mahkumiyet hükümlerinin Dairemizin 2018/4491 Esas 2019/16432 sayılı kararıyla kesin olması sebebiyle temyiz isteminin reddine karar verilerek kesinleşmesi karşısında; bozma sonrası bu suçlardan sanığın tekrar mahkumiyetine dair verilen kararların hukuki değerden yoksun olduğu ve temyiz incelemesine tabi bir karar bulunmadığı, Anlaşıldığından,

sanık ...'ın temyiz davası isteği hakkında KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA, II- Sanığa yükletilen kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan kurulan hükmün incelenmesine gelince. Temyiz isteminin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Sanığa atılı suça ilişkin kanun maddesinde öngörülen cezanın üst sınırı uyarınca, 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e ve 67/4. maddelerine göre, suçun tabi bulunduğu 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımının gerçekleştiği gözetilmeden kamu davasının düşürülmesi yerine, yargılamaya devamla yazılı biçimde karar verilmesi, Kanuna aykırı, sanık ...'ın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmekle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, tebliğnameye aykırı olarak, başkaca yönleri incelenmeksizin HÜKMÜN BOZULMASINA, ancak;