Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2022/9315 K.2023/20930

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Yerel Mahkeme kararı ile sanık hakkında imar kirliliğine neden olma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 184 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi ile 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 52 nci maddesi uyarınca 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Mahkeme kararının sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 11.11.2020 tarihli ve 2020/7168 esas, 2020/15813 sayılı ilamı ile 3194 sayılı İmar Kanunu'nun geçici 16 ncı maddesi kapsamında değerlendirme yapılması gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bozma sonrası yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkeme kararı ile sanık hakkında imar kirliliğine neden olma suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi, sanığın ruhsatsız bir şekilde dükkanını genişlettiğine, hükmün bozularak sanığın cezalandırılması gerektiği talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın suça konu parsel üzerinde ruhsat ve eklerine aykırı şekilde 50,34 m²’lik ilave alan yaptığı ve üzerine atılı suçu işlediği iddiasıyla kamu davası açılmış ve bozma sonrası yapılan yargılama sonucu beraat kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Yargılamaya konu bina için alınan bilirkişi raporları karşısında, beraat kararına yönelik katılan vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden, Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Sanık hakkında kurulan hükme yönelik yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR