Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2022/9362 K.2024/6589

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Dairemizce verilen bozma ilamı üzerine yukarıda tarih ve sayısı belirtilen Yerel Mahkemenin kararıyla, imar kirliliğine neden olma suçundan sanık hakkında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 184 üncü maddesinin beşinci fıkrası uyarınca kamu davasının düşmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Katılan vekilinin temyiz isteminin özetle; ...'nın cevabi yazısı ile yapının ruhsata uygun hale getirilmediğinin belirtilmesine rağmen sanık hakkında usul ve yasaya aykırı olarak düşme kararı verildiğine bu nedenle hükmün bozulmasına yönelik olduğu belirlenmiştir. 2.O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin özetle; yapı kayıt belgesinin kişilerin beyanına dayalı olarak düzenlendiğine, ...'nın yapı kayıt belgesinin düzenlenmesinden sonraki cevabi yazısında suça konu yerin ruhsata uygun hale getirilmediğinin belirtildiğine, düşme kararının usul ve yasaya aykırı olarak verildiğine bu nedenlerle hükmün bozulmasına yönelik olduğu belirlenmiştir.

III.GEREKÇE

1. Sanığın yargılama konusu eylemi için 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 184 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre, aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan dava zamanaşımı öngörüldüğü anlaşılmıştır. 2. 5237 sayılı Kanun'un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin, 26.11.2015 tarihli mahkumiyet kararı olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleştiği belirlenmiştir.

IV. KARAR