KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2022/9377 E., 2025/5202 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 18 Mart 2025
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2020/2860 E., 2021/2520 K.
- Suç
- Hakaret
- Hüküm
- İstinaf başvurusunun esastan reddi
- Tebliğname görüşü
- Onama
Karar Metni
266 kelime·1 dk okuma·4 bölüm
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmüne yönelik olarak, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz istemi özetle; suçun unsurları itibariyle oluşmadığına, paylaşımı eleştiri niyetiyle yaptığına, usul ve Yasaya aykırı olan kararın bozulmasına ilişkindir.
III. GEREKÇE
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler de yerinde görülmemiştir.
Ancak; Sanık hakkında hükmün açıklanmasına neden olan suçun, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi'nin 30.05.2022 tarihli 2018/2360 Esas ve 2019/1130 Karar sayılı ek kararı ile bozulmasına karar verildiği anlaşılmakla, bu durumun Mahkemece araştırılarak 5271 sayılı Kanun'un 231/11. maddesi uyarınca hükmün açıklanıp açıklanmayacağının karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması bozmayı gerektirmiştir.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanığın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2022/9377, K. 2025/5202, 18 Mart 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama