Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2022/9855 K.2025/7813

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği ve temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında Cumhurbaşkanına ve görevliye hakaret suçlarından İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik olarak, Bölge Adliye Mahkemesince düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi özetle; iş yerinde yaşadığı olayın verdiği üzüntüyle suça konu ifadeleri yazdığına, yaşadığı ruhsal şokun şizofreni hastalığına sebep olduğuna, verilen cezaların yerinde olmadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanığın belirttiği hukuka aykırılık nedenleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri de gözetilerek maddi ceza hukukuna ilişkin sair yönlerden yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanığın, suça konu dilekçesinde yer alan ifadeleriyle, tek eylemle Cumhurbaşkanına hakaret ve kamu görevlisine hakaret suçlarını birlikte işlediğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 44. maddesi gereğince yalnızca daha ağır hüküm içeren 5237 sayılı Kanun'un 299. maddesi uyarınca hüküm kurulması gerekirken, ayrıca 5237 sayılı Kanun'un 125/3. maddesi uyarınca mahkûmiyet kararı verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR