Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/10155 K.2023/24428

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Karar başlığında adı geçen Yerel Mahkemenin 29.04.2016 tarihli ve 2016/88 Esas, 2016/920 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında,

a. Göçmen kaçakçılığı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 79 uncu maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi, 62 nci, 52 nci, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis ve 20.000,00 TL adli cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, adli para cezasının taksitlendirilmesine, hapis cezasının mükerirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına,

b. Başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 268 inci maddesinin atfı ile 267 nci maddenin birinci fıkrası, 62 nci, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezanın mükerirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına,

Karar verilmiştir.

2. (1) nolu bentte belirtilen kararın sanık tarafından temyizi üzerine Dairemizin ve 2021/23731 Esas, 2022/18251 Karar sayılı ilamı ile, ''Başka suçtan aynı yargı çevresindeki cezaevinde hükümlü olan ve duruşmadan bağışık tutulma talebi bulunmayan sanığın, hükmün açıklandığı 29/04/2016 tarihli duruşmada hazır bulundurulması sağlanıp, yüzüne karşı hüküm verilmesi gerektiği gözetilmeden yokluğunda mahkumiyetine karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 193 ve 196 ncı maddelerine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması'' nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bozma üzerine sanık hakkında göçmen kaçakçılığı ve başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması suçlarından (1) nolu bentte belirtildiği şekilde karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; kararı temyiz etme iradesinden ibarettir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, 11.11.2015 tarihli yakalama ve muhafaza altına alma tutanağı, tutanak mümzi tanıkları M. B. ve Ş. G.'nin yakalama ve muhafaza altına alma tutanağının içeriğini doğrulayan anlatımları, aynı eylem nedeniyle göçmen kaçakçılığı suçundan mahkumiyetlerine karar verilen sanıklar F. A. ve S. M. hakkındaki Menderes 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/805 Esas, 2016/2 Karar sayılı dosya içeriği, soruşturma aşamasında dinlenen göçmenler ... A. ile ...

B.'nin sanıkları teşhise yarar beyanları ve tüm dosya kapsamı çerçevesinde; sanığın, inceleme dışı F. A. ve S. M. ile aynı fikir ve işbirliği içerisinde maddi menfaat temini kastı ile toplam 54 göçmeni deniz yoluyla Yunanistan'a geçirme kastı ile hareket ederek, ...'den ticari taksiler ile ...

Ada Deresi Koyu mevkiine getirdikleri, buradan göçmenlerin yürüyerek koya indikleri, Yunanistan'a geçmek üzere topluca botu bekledikleri esnada jandarma tarafından can yelekleri ile birlikte yakalandıkları, sanığın bu suçtan kurtulma kastı ile jandarmaya mağdur ... S.'nin kimlik bilgilerini vermek suretiyle üzerine göçmen kaçakçılığı ve başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması suçlarını işlediği kabul olunmuştur.

IV. GEREKÇE

A. Sanığın Temyiz Sebebi Yönünden

Sanık savunması, mağdur ... S.'nin beyanı, göçmenlerin beyanları, 11.11.2015 tarihli tutanaklar, ekspertiz raporu, tutanak tanıklarının beyanları, Menderes 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/805 Esas, 2016/2 Karar sayılı dosyası, iletişim tespiti kayıtları ve tüm dosya kapsamı karşısında; suçların sübuta erdiğinin kabulü ile sanığın mahkumiyeti yönündeki Mahkemenin inanç ve takdiri yerinde olduğundan sanığın temyiz sebebi yerinde görülmemiştir.

B. Sair Yönlerden Yapılan İncelemede

1. Göçmen Kaçakçılığı Suçu Yönünden

Sanığa yükletilen göçmen kaçakçılığı eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından, sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

2.Başkasına Ait Kimlik veya Kimlik Bilgilerinin Kullanılması Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; bozma sebebi dışındaki temyiz istemleri ile vesair nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

17.10.2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 23 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 250 nci maddesinde Seri Muhakeme Usulü düzenlenmiş olup bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 5271 sayılı Kanun' a 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5 inci maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin Anayasa Mahkemesi’nin 21.04.2022 tarihli ve 2020/87 Esas, 2022/44 Karar sayılı kararıyla "seri muhakeme usulü" yönünden Anayasa'nın 38 inci maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında,

temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanun'un 250 nci maddesinin birinci fıkrasının a-9 bendi kapsamına giren başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması suçu yönünden. Anayasa'nın 38 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 7 ve 5271 sayılı Kanun'un 250 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunduğu belirlendiğinden karar bu yönden hukuka aykırı bulunmuştur,

V. KARAR