Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/10201 K.2023/21952

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanıklar ... (...) ve ... (...) hakkında kişilerin huzur ve sükununu bozma, hakaret ve tehdit suçlarından, sanık ... hakkında hakaret suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararları verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteminin; süre tutum dilekçesinden ibaret olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Katılan ile sanıklar ... ve ... arasında para alacağına dayalı husumet olduğu, sanıkların katılanı rahatsız etmek kastıyla suç tarihinde ve öncesinde sürekli olarak özellikle geceleri katılanın ikametgahının önünden bir araçla yüksek sesle müzik dinleyerek geçtikleri, katılanın huzur ve sükununun bozularak şikâyetçi olmamak kaydıyla önlem alınması için veya ileride yaşanacak olaylar nedeniyle bilgilendirme için jandarma karakoluna giderek durumu izah ettiği, katılanın suç tarihine kadar şikâyetçi olmaması nedeniyle ve işlenen eylemin de şikâyete tabi olması nedeniyle kolluk tarafından sadece tutanak tutulduğu,

suç tarihinde sanıklar ... ve ...'ın katılanın annesine ait cep telefonunu aradıkları, bu görüşmede sanık ...'ın katılana hitaben "Ananı avradını, bacını, Allah'ını, kitabını sinkaf ederim." diyerek hakaret içerikli söylemlerde bulunduğu,

sanık ...'nın da katılanı arayarak "Gel paranı vereceğiz, senin Allah'ını, kitabını sinkaf ederim." diyerek telefonda hakaret ettiği, katılanın daha önceden de sanıklar ... ve ... tarafından tehdit edildiği yönünde kamu davası açmaya yeter derecede delil bulunduğundan bahisle sanıklar ... ve ...'ın kişilerin huzur ve sükununu bozma, hakaret ve tehdit suçlarından sanık ...'nin hakaret suçundan cezalandırılmaları talebi ile açılan kamu davasında Yerel Mahkemece; tüm dosya kapsamı, sanıkların değişmeyen savunmaları, tanık ...'in beyanı, tanık ...'ın katılanın annesi olması bir bütün olarak değerlendirilerek,

sanıkların atılı suçlardan cezalandırılmasını gerektirir her türlü şüpheden uzak yeterli, kesin ve inandırıcı deliller elde edilemediği ve sanıkların suçlarının sabit olmadığı kabul edilmiş ve sanıkların ayrı ayrı beraatlerine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık ...'nın üzerine atılı suçun hakaret olduğu ve başka bir suç isnadının bulunmadığı anlaşılmakla tebliğnamede sanığın beraatine karar verilen suçun "Tehdit" olarak belirtilmesinin maddi hata olduğu anlaşılmıştır. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olduğu, incelenen dava dosyası içeriğine göre sanıkların beraatlerine dair mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmadığından katılan vekilinin temyiz sebepleri ve sair nedenler yerinde görülmemiştir.

V. KARAR