Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/10281 K.2025/16932

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen beraat hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin;hakaret suçunun unsurları itibariyle oluştuğuna, sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesine, sanığın beraatine karar verilirken uygulama maddesinin gösterilmediğine yöneliktir. Katılan vekilinin temyiz isteminin; suçun unsurlarının oluştuğuna, sanığın cezalandırılması gerektiğine, kararın bozulmasına yöneliktir.

III. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dava dosyası içeriğine göre, yapılan incelemede diğer temyiz sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiştir. Ancak;

1. Hakaret fiilinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin onur, şeref ve saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye yönelik olarak gerçekleşmesi gerekmektedir. Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı bazı durumlarda nispi olup, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kişilere yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövme fiilini oluşturması gerekmektedir.

Yargılamaya konu somut olayda; sanığın, katılana hitaben sosyal medyada paylaştığı kabul edilen sözlerin, muhatabın onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olup, hakaret suçunun unsurları itibariyle oluştuğu gözetilmeden, kanuni olmayan gerekçeyle, sanığın beraatine karar verilmesi,

2. Kabule göre de; Beraat kararının dayanağını oluşturan uygulama maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 232/6. maddesine aykırı davranılması, Nedenleriyle karar hukuka aykırı görülmüştür.

IV. KARAR