Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/10391 K.2024/8654

Bölge Adliye Mahkemesi ek kararının; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296 ıncı maddesinin ikinci fıkrası gereği ek karara yönelik temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 125 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları ile üçüncü fıkrasının (a) bendi ve 52 nci maddeleri uyarınca 10.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,

2.Bölge Adliye Mahkemesince, sanığın istinaf başvurusu sonucunda, 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ile 303 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca hukuka aykırılığın düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine,

3.Bölge Adliye Mahkemesinin 19.01.2023 tarihli ek kararı ile sanık müdafiinin temyiz başvurusu hakkında, 5271 sayılı Kanun'un 296 ncı maddesi uyarınca temyiz isteminin reddine,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi özetle; adil yargılanma hakkının ihlal edildiğine, savunmasının düzgün şekilde saptanmadığına, delil toplanma talebinin gerekçesiz olarak reddedildiğine, katılanın beyanının tespit edilmediğine, eksik inceleme ve araştırma yapıldığına, savunmasının dikkate alınmadığına, kendisine karşı yapılan hukuka aykırı işlem, uygulama ve kararlar nedeniyle atılı sözleri söylediğine, usul ve yasaya aykırı olan kararın açıklanan nedenlerle bozulması ve hakkında açılan diğer dosyalarla birleştirme kararı verilerek ve delilleri toplanarak hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine yöneliktir.

III. GEREKÇE

Sanığın yokluğunda kurulup 28.06.2022 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen asıl hükme karşı, 5271 sayılı Kanun'un 291 inci maddesinin birinci fıkrasında belirlenen 15 günlük kanunî süre geçtikten sonra sanık müdafii tarafından 15.11.2022 tarihinde temyiz isteminde bulunulduğu anlaşıldığından, sanığın ek karara yönelik temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR