Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/10414 K.2025/17434

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen beraat hükmüne yönelik katılan vekili ve O yer Cumhuriyet savcısının başvuruları üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi; sanık hakkında beraat kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna, kararın bozulmasına vesaire yöneliktir. Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi; sanığın koridorda katılana hakaret ettiğinin sabit olduğuna, hakkında beraat kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna, kararın bozulmasına vesaire yöneliktir.

III. GEREKÇE

Hakaret fiilinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin onur, şeref ve saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye yönelik olarak gerçekleşmesi gerekmektedir. Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı bazı durumlarda nispi olup, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kişilere yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövme fiilini oluşturması gerekmektedir.

Yargılamaya konu somut olayda; katılanın aşamalardaki beyanlarını destekler nitelikteki tanık anlatımı, ayrıca sanığın koridorda kendi kendine söylediğini iddia ettiği sözleri birlikte değerlendirildiğinde, sanığın dava konusu sözleri katılana yönelik olarak söylediği ve suçun unsurlarının oluştuğu gözetilmeden, yazılı biçimde beraat kararı verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR