Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/10609 K.2025/16952

Yapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği ve temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik olarak, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi özetle; haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine yöneliktir.

III. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Katılanın beyanı, 30.11.2017 tarihli CD ses kaydı çözüm tutanağı içeriği ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın alkollü bir şekilde 112 Acil Servis'i aradığı, aramaya cevap veren katılanın "112" demesinden sonra sanığın "ben de 152" diyerek karşılık verdiği, sorasında gelişen konuşmalarda katılanın 5237 sayılı Kanun'un 129. maddesi kapsamında haksız bir fiil olarak değerlendirilebilecek bir sözünün bulunmadığı gözetilmeden, yerinde görülmeyen gerekçeyle anılan maddenin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR