Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/10745 K.2025/15850

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen beraat hükmüne yönelik Bölge adliye mahkemesi ceza dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi; davaya konu paylaşımın eleştiri ve ifade özgürlüğü sınırlarını aşarak atılı suçun unsurlarını oluşturduğuna ve sanığın diğer sosyal medya paylaşımları incelendiğinde davaya konu paylaşım yönünden sanığın hedefinin katılan olduğunun sabit olduğuna yöneliktir.

III. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun'un "basit yargılama usulü" başlıklı 251/1. maddesinin birinci fıkrasında "Asliye ceza mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir." hükmüne yer verilmiştir.

İncelenen olayda sanık hakkında basit yargılama usulü uygulanarak verilen beraat kararına katılan vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine genel hükümler uyarınca yargılama yapılarak ihtarlı davetiyeye karşın duruşmaya gelmemesi üzerine sanığın savunması alınmadan hüküm kurulduğu, sanık hakkında hakaret suçundan açılan davada 5237 sayılı Kanun'un 125/4. maddesinin uygulanmasının istenmesi karşısında, suçun kanun maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı 2 yılı aştığından basit yargılama usulünün uygulanamayacağı, bu nedenle 5271 Sayılı Kanun'un 252/2. maddesi kapsamında ihtarlı davetiye çıkarılmasının yeterli olmadığı;

bu kapsamda Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 25.03.2014 tarih ve 2013/12-74 Esas, 2014/140 Karar sayılı ilamı ile istikrarlı diğer kararlarında da vurgulandığı üzere; ceza yargılamasında sanığın sorgusu yapılmadan hüküm kurulabileceğine ilişkin kuralın, fiilin suç oluşturmaması veya yeni bir yasal düzenleme ile suç olmaktan çıkarılması gibi herhangi bir araştırmayı gerektirmeyen bir durumun varlığı halinde, başka bir deyişle derhal beraat kararı verilmesi ile sınırlı olarak uygulanabileceği,

delillerin takdir ve tayini gereken durumlarda ise sanık savunması alınmadan hüküm kurulamayacağı gözetilmeden Kanun'un 193/2. ve 252/2. maddelerine yanlış anlam verilerek sanığın sorgusu yapılmadan eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı görülmüştür.

IV. KARAR