Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/10755 K.2025/15865

Yapılan ön inceleme neticesinde; katılan vekili tarafından vasfa yönelik aleyhe temyiz isteminde bulunulduğundan verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen beraat hükmüne yönelik Bölge adliye mahkemesi ceza dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi; davaya konu sözlerin katılanın onur, şeref ve saygınlığına yönelerek 5237 sayılı Kanun'un 125/3-a maddesinde düzenlenen kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret suçunun unsurlarını oluşturduğuna, eylemin ağır eleştiri ve ifade özgürlüğü kapsamında nitelendirilemeyeceğine yöneliktir.

III. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç, takdir ve gerekçesi ile incelenen dava dosyası içeriğine göre, davaya konu sözlerin katılanın onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmadığı, ağır eleştiri niteliğinde olması dolayısıyla ifade özgürlüğü kapsamında kaldığı anlaşılmış, neticeten suçun unsurlarının oluşmaması sebebiyle sanık hakkında beraat kararı verilmesinde hukuka aykırılık bulunmadığından temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR