Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/10762 K.2025/15866

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanığın temyiz isteminin hakaret suçundan kurulan hükme yönelik olduğu, görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz isteminde bulunulmadığı belirlenmiştir. Sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik Bölge adliye mahkemesi ceza dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, tanık bulunmadığına, katılanların soyut beyanlarıyla ceza verildiğine, olay sırasında alkolün etkisinde olması sebebiyle davranışlarını kontrol edemediğine, katılanların kendisini darp ettiğine ve beraat kararı verilmesi gerektiğine yöneliktir.

III. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dava dosyası içeriğine göre, 5237 sayılı Kanun'un 34/2. maddesinde düzenlenen "İradi olarak alınan alkol veya uyuşturucu madde etkisinde suç işleyen kişi hakkında birinci fıkra hükmü uygulanmaz" şeklindeki hüküm dikkate alındığında sanığın ceza sorumluluğunun ortadan kalkmadığı veya azalmadığı anlaşılmış, olay anına dair ses ve görüntülerin çözümüne ilişkin tutanak, sanığın ikrar niteliğindeki beyanları ve katılan anlatımları doğrultusunda haksız tahrik hükümlerinin uygulanabilmesi için aranan koşulların oluşmadığı ile sanığın atılı suçu işlediğine yönelik Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiş ve bu yöndeki temyiz sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Ancak;

5237 sayılı Kanun'un 125/4. maddesinde ağırlaştırıcı neden olarak öngörülen aleniyetin gerçekleşmesi için olay yerinde başkalarının bulunması yeterli olmayıp, hakaretin belirlenemeyen sayıda kişi ve herkes tarafından görülme, duyulma ve algılanabilme olasılığının bulunması, herhangi bir sınırlama olmaksızın herkese açık olan yerlerde işlenmesinin gerekmesi, taraf ve tanık beyanlarından hakaret eyleminin acil servis müşahade odasında gerçekleştiğinin ifade edilmesi karşısında, aleniyet ögesinin ne şekilde oluştuğu açıklanıp tartışılmadan yetersiz gerekçeyle cezanın anılan Kanun maddesi gereğince artırılması hukuka aykırı görülmüştür.

IV. KARAR