Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/10792 K.2025/15867

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik Bölge adliye mahkemesi ceza dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, cezalandırılmasına yeterli delil bulunmadığından beraatine karar verilmesi, aksi kanaatte ise hükmün açıklanmasının geri bırakılması veya cezanın seçenek yaptırımlara çevrilmesi gerektiğine, atılı suçu işlemediğine, mağdurun kendisine hakaret ettiğine, savunmasının alınması amacıyla talimat mahkemesinin tayin ettiği duruşma günü beklenmeden karar verildiğine ve tekerrür hükümlerinin hatalı uygulandığına yöneliktir.

III. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun'un 252/2. maddesinde yer alan ''İtiraz üzerine ... duruşma açılır ve genel hükümlere göre yargılamaya devam olunur. Taraflar gelmese bile duruşma yapılır ve yokluklarında 223 üncü madde uyarınca hüküm verilebilir. Taraflara gönderilecek davetiyede bu husus yazılır." şeklindeki düzenleme karşısında; itiraz üzerine genel hükümlere göre yürütülen yargılamada sanığın talimat yoluyla savunmasının alınmasına karar verildiği, talimat mahkemesince duruşma gününün 23.11.2022 olarak belirlendiği ve sanığa ihtarlı davetiye gönderildiği, buna karşın talimat mahkemesince belirlenen duruşma günü beklenmeksizin sanığın savunması alınmadan 22.09.2022 tarihli oturumda yazılı şekilde karar verilmesi hukuka aykırı görülmüştür.

IV. KARAR