Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/10818 K.2025/17312

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında hakaret suçundan verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mâhkumiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; biber gazının etkisiyle istemsizce suça konu ifadeleri söylemiş olabileceğini ve lehe hükümlerin uygulanması gerektiğini ileri sürerek hakkındaki mâhkumiyet kararının bozulması talebine yöneliktir.

III. GEREKÇE

İncelenen dava dosyası içeriğine göre,

1.Sanığın aşamalarda suçlamaları kabul etmemesi, yargılama sırasında dinlenilen katılanların beyanlarının genel ifadeler içermesi karşısında duruşmaya getirilememeleri nedeniyle dinlenilmelerinden vazgeçilen tanıklar ... ve ...'nun beyanları alınarak suça konu olay açıklattırılmadan eksik araştırma ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

2. 5237 sayılı Kanun'un 125/4. maddesinde ağırlaştırıcı neden olarak öngörülen aleniyetin söz konusu olabilmesi için olay yerinde başkalarının bulunması yeterli olmayıp, hakaretin belirlenemeyen sayıda kişi ve herkes tarafından görülme, duyulma ve algılanabilme olasılığının bulunması, herhangi bir sınırlama olmaksızın herkese açık olan yerlerde işlenmesi gerekir. İncelemeye konu somut olayda sanığın ekip otosunda bulunduğu sırada iddianamede belirtilen sözlerle hakaret ettiğinin kabul olunduğu anlaşılmakla, ekip otosu içerisindeki eylemde aleniyet unsurunun oluşmayacağı dikkate alınarak, suçun işlendiği yerin neresi olduğu belirlenmeden ve aleniyet unsurunun ne şekilde gerçekleştiği açıklanmadan 5237 sayılı Kanun'un 125/4. maddesinin uygulanması,

Nedenleriyle karar hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR