Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/11055 K.2025/16523

Yapılan ön incelemede sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı, sanık ve katılan vekilinin temyizlerinin kapsamında tehdit suçundan kurulan hükmün bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Çorum 2. Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir. 2. Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1. maddesinin (a) bendi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, hakaret etmediğine, haksız tahrik hükümlerinin uygulanması ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması gerektiğine ilişkindir. Katılan vekilinin temyiz isteği, sanığın en üst sınırdan cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Tüm dosya kapsamı, katılanın aşamalarda iddiasını tekrarlaması, tanıkların iddiayı doğrulaması ve beyaz kod verilmesine ilişkin tutanak karşısında, somut olayda haksız tahrik koşullarının oluşmadığı, sanığın adli sicil kaydına göre 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesinin uygulanmamasında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanığın ve katılan vekilinin diğer temyiz sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Ancak;

Sanık hakkında hakaret suçundan basit yargılama usulü uygulanarak verilen mahkûmiyet kararına katılan vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine genel hükümler uyarınca yapılan yargılama sonucu 5271 sayılı Kanun'un 251/3. maddesinde uygulanan indirim korunarak mahkumiyet kararı verildiğinin ve eylemin aleni ortamda gerçekleştirilmesi nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 125/4. maddesinin uygulanmış olduğunun anlaşılması karşısında, suçun kanun maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı 2 yılı aştığından basit yargılama usulünün uygulanamayacağı gözetilmeden sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 252/3. maddesinin uygulanması suretiyle sanık hakkında eksik ceza tayin edilmesi hukuka aykırı görülmüştür.

IV. KARAR