Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/11087 K.2025/16514

Yapılan ön incelemede sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı, temyiz isteğinin vekalet ücretine yönelik olduğu tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Ankara 40. Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir. 2. Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1. maddesinin (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği, katılana yönelik hakaret içerikli yorumlar yapan üç sanık hakkında, olaylar arasında bağlantı olmaması nedeniyle davaların ayrı yürütülmesi gerektiğine, Başsavcılık tarafından birden çok şüpheliye tek iddianame ile dava açıldığına, ceza sorumluluğunun şahsiliği ilkesi gereği her üç şüpheli hakkında ayrı şikayet dilekçesi ile şikayetçi olduklarına, katılan lehine ayrı ayrı üç vekalet ücreti takdir edilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 18/03/2021 tarih ve 2021/11 esas ve 2021/128 sayılı kararında da belirtildiği üzere, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi, vekalet ücretinin tayininde esas ve ilke olarak davacı veya sanık adedini ya da bir sanığın birden çok suç işlemiş olmasını değil usulünce açılan ve avukat tarafından takip edilen davaların adedini ele almakta ve taraflara yükletilecek vekalet ücretinin her dava için ayrı ayrı tayin ve takdirinin mümkün olmadığı, somut olayda açılan dava tek olduğuna göre, katılan vekilinin sanıkların ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkin temyiz sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiştir.

IV. KARAR