Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/11266 K.2026/278

Yapılan ön inceleme neticesinde; Sanık müdafiinin temyiz isteminin hakaret suçundan kurulan hükme ilişkin olduğu, görevi yaptırmamak için direnme suçuna ilişkin temyizinin bulunmadığı belirlenmiştir. Sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik Bölge adliye mahkemesi ceza dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi, sanığın hakaret suçunu işlemediğine, aksi kanaatte ise kendisine uygulanan şiddet sebebiyle 5237 sayılı Kanun'un 129. maddesinin uygulanması gerektiğine yöneliktir.

III. GEREKÇE

Olay tutanağı, şikayetçi beyanları, bu beyanları doğrulayan tanık anlatımları ve tüm dosya kapsamı doğrultusunda sanığın atılı suçu işlediğine ve haksız tahrik hükümlerinin uygulanmamasına yönelik Mahkemenin takdir ve gerekçesi yerinde bulunmakla temyiz sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından, yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR