Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/1139 K.2025/6947

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında hakaret suçundan verilen hüküm ile tehdit ve kasten yaralama suçlarından verilen ek kararın temyiz edilebilir oldukları, temyiz edenin hükmü ve ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği ve temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik olarak, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi özetle; sübuta, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine yöneliktir.

III. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak; 1.Sanığın, mağdura söylediği kabul edilen sözlerin bir bütün halinde tehdit suçunu oluşturduğu ve tehdit suçundan da hüküm kurulduğu gözetilmeden, yerinde görülmeyen gerekçeyle ayrıca hakaret suçundan da mahkûmiyet hükmü kurulması, 2.Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 16.01.2017 olmasına rağmen 16.01.2016-16.01.2017 olarak yanlış gösterilmesi, Hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

A.Tehdit ve Kasten Yaralama Suçlarından Verilen Ek Karar Yönünden

5271 sayılı Kanun'un 286/2-d maddesinde yer verilen "İlk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adlî para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile aynı Kanun'un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan;

"... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder." şeklindeki hüküm dikkate alındığında, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesinin ek kararı yerinde olduğundan, 5271 sayılı Kanun'un 296/2. maddesi gereği, tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle, sanığın TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,