Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/11498 K.2025/15753

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hakaret suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik olarak Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle; basit yargılama usulünün göz ardı edildiğine, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin gözetilmediğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanığın, katılanın yatak odasına kadar ayakkabıyla girip, yatağına bastığına yönelik savunması karşısında, olayın çıkış sebebi ve gelişimi değerlendirilerek, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 129. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması, Hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR