Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/11556 K.2025/17095

Yapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği ve temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmüne yönelik olarak, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince ceza verilmesine yer olmadığına hükmedilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi özetle; sanığın eyleminin hakaret suçunu oluşturmasına ve katılanın haksız bir fiilinin bulunmamasına karşın mahkumiyeti yerine ceza verilmesine yer olmadığına hükmedilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

Katılan vekilinin belirttiği hukuka aykırılık nedenleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri de gözetilerek maddi ceza hukukuna ilişkin sair yönlerden yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; Katılanın, düşünce ve ifade özgürlüğü kapsamında değerlendirilmesi gereken ve herhangi bir hakaret içermeyen ifadesinin haksız fiil oluşturmadığı, hakaret suçunun yasal unsurlarının mevcut olduğu gözetilmeksizin, yerinde olmayan gerekçeyle yazılı şekilde karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararına yönelik katılan vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği, tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,