Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/11558 K.2023/21567

Sanık ile müdafiinin temyiz isteğinin 25.02.2022 tarihli hükme yönelik olmadığı, temyiz isteminin sadece 19.04.2022 tarihli eylemden dolayı kurulan hükme ilişkin olduğu anlaşılmıştır.

Sanık hakkında verilen hükmün; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Van 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.01.2023 tarih 2022/576 Esas, 2023/4 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 79 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, aynı maddenin ikinci fıkrasının (a) ve (b) bentleri, aynı maddenin üçüncü fıkrası, 62, 52 ve 53 üncü maddeleri uyarınca, 6 yıl 6 ay 22 gün hapis ve 59.320,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

2. Hükme yönelik istinaf başvurusu üzerine, Van Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin yukarıda tarih ve sayısı bildirilen kararı ile adli para cezasına ilişkin yapılan hatanın giderilmesi suretiyle sonuç ceza, 6 yıl 6 ay 22 gün hapis ve 58.320,00 TL adli para cezası olarak 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 303 üncü maddeleri uyarınca düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ile Müdafiinin Temyiz İstekleri Sanık hakkında zincirleme suç hükümleri uygulanarak tek hüküm kurulması gerektiğine, suçun unsurlarının oluşmadığına, fotoğraf teşhis yönteminin usûl ve yasaya aykırı olduğuna, sadece fotoğraf teşhisine dayalı olarak hükmün kurulamayacağına, iletişimin denetlenmesi tedbirinin yasal koşulları oluşmamasına rağmen uygulandığına, müvekkilinin atılı suçu işlediğinin kesin olarak ispat edilemediğine, varsayıma dayalı olarak hükmün kurulamayacağına, şüpheden sanığın yararlanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Göçmen Kaçakçılığı ve İnsan Ticareti ile Mücadele Büro Amirliğinin, göçmen kaçakçılığı suçunu işleyen şüphelilerin tespit edilmesi, organizasyonlarının deşifre edilmesi amacıyla yapmış olduğu çalışmalarda. 19.04.2022 tarihinde ... Mahallesi ... Toki, ...

Sokak, B Blok No:... sayılı adresin bodrum katında 23 düzensiz göçmenin yakalandığı, göçmenlere yaptırılan teşhis işleminde; kendilerini karşılayan araç sürücüsü ve yakalandıkları yere yerleştiren kişi olarak şüpheli ...'i teşhis etmeleri üzerine sanık hakkında göçmen kaçakçılığı suçundan açılan davada, Yerel Mahkemece yapılan yargılama, sanıkların savunmaları, soruşturma aşamasında alınan göçmen beyanları, kolluk marifetiyle tanzim edilen tutanaklar, tanık beyanları, iletişim tespit tutanakları ve tüm dosya kapsamı bir bütün olarak değerlendirilerek sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin sabit olduğu,

sanığın eylemini gerçekleştirirken mağdurları dosya arasında bulunan fotoğraflardan anlaşılacağı üzere kilitli bir şekilde çöplüklerin ve kömürlerin bulunduğu bir ortamda barındırmış olması nedeniyle söz konusu suçun insan onuruyla bağdaşmayacak şekilde işlendiği kanaatine varıldığından bulundukları yerin insan onuruna da yaraşır temel ve zaruri ihtiyaçları karşılamaktan uzak olduğu ve göçmen sayısı da gözetilerek mağdurların onur kırıcı bir muameleye maruz bırakılmaları nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 79 uncu maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendinin ihlal edildiği,

ayrıca sanıkların birlikte hareket ederek üzerlerine atılı suçu birlikte işledikleri sabit olduğundan aynı Kanun'un 79 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının ihlal edildiği kabul olunmuştur.

2. Sanık atılı suçlamayı kabul etmemiştir. 3. 19.04.2022 tarihli olay tutanağı, göçmenlerin beyanları, tanık beyanları, olay tutanakları, iletişim tespit tutanakları ile temyiz dışı sanıkların beyanları dosya içinde mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen dava konusunda, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesinin yukarıda tarih ve sayısı bildirilen kararı ile adli para cezasına ilişkin yapılan hatanın giderilmesi suretiyle sonuç ceza, 6 yıl 6 ay 22 gün hapis ve 58.320,00 TL adli para cezası olarak 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 303 üncü maddeleri uyarınca düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine, karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ile Müdafiinin Belirttiği Hukuka Aykırılık Nedenleri Yönünden 1. Sanık hakkında kurulan hükme ilişkin olarak, ''Olay ve Olgular'' başlıklı bölümde belirtilen tüm hususlar karşısında, suçun işlendiği süre, sanığın saiki, suç işleme karar ve planları birlikte değerlendirildiğinde sanığın farklı zamanlarda işlediği göçmen kaçakçılığı suçundan iki hüküm kurulmasına ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Sanık müdafiinin fotoğraf teşhisinin usul ve yasaya aykırı olduğuna dair iddialarına ilişkin olarak; fotoğraf teşhisinin nasıl yapılacağına ilişkin düzenlemeyi içeren Polis Vazife ve Salahiyet Kanunu (PVSK EK-6.

Maddede ki) "Cumhuriyet savcısının talimatı üzerine, teşhiste bulunacak mağdurun öncelikle olayla ilgili ayrıntılı ifadesinin alınması, ifadede de failin özellikleri hakkında bilgi verilerek fotoğraf teşhisinin usulüne uygun yapılmasının sağlanması, teşhis yaptırılacak fotoğraf sayısının birden fazla olmasının teşhis için gösterilen değişik kişilerin fotoğraflarının aynı büyüklük ve özellikte olmaları gerektiği ve fotoğraftan teşhis işleminin teşhis tutanağı düzenlenerek yazılı hale getirilmesi gerektiği." şeklindeki düzenleme doğrultusunda, sanığın teşhis işlemlerinin Cumhuriyet savcısının talimatı üzerine,

6 göçmenden teşhiste bulunacakları kişiye ilişkin bilgiler alındıktan sonra farklı fotoğraflarla birlikte göçmenlere teşhis yaptırılmış ve fotoğrafın yeri değiştirilerek ikinci defa teşhis yaptırılarak teşhisin tutanak altına alındığı anlaşıldığından, teşhis işleminin hukuka uygun olarak yapıldığı belirlenmiştir.

3. İletişimin tespitine dair alınan kararlar doğrultusunda tespit edilen HTS kayıtları, sanığın aşamalardaki savunmaları, olay tutanakları ile temyiz dışı sanık B.

G.'nin beyanlarına göre sanığın atılı suçu işlediğinin kabulü ile mahkûmiyet kararı verilmesine, göçmen sayısı dikkate alındığında cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesine, 20.04.2022 tarihli raporda göçmenlerin bodrum kattaki açık asma kilit ile tutturulan ve göçmenler tarafından içeriden açılması mümkün olmayan odada bulunduğu, odada içecek ve yiyecek artıklarının ortalarda dolaştığı, bodrum katın pislik içinde olduğu, göçmenlerin yatabilecekleri ve oturabilecekleri bir yerin olmadığı, ortamın insanlık onuruyla bağdaşmadığı,

göçmenlerin yaşamlarının tehlikeye sokulduğu ve Covid-19 salgını döneminde yaşamanın büyük risk olduğu tespiti yapıldığından, 5237 sayılı Kanun'un 79 uncu maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi ile eylemin birden fazla kişi ile birlikte işlendiği sabit olduğundan anılan maddenin üçüncü fıkrası gereğince ağırlatıcı nedenlerin oluştuğuna dair Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. 5271 Sayılı Kanun'un 289 uncu Maddesinde Sayılan Kesin Hukuka Aykırılık Halleri de Gözetilerek Maddi Ceza Hukukuna İlişkin Sair Yönlerden Yapılan İncelemede

Sanığa yükletilen göçmen kaçakçılığı eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı belirlenerek yapılan incelemede sanık ile müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, İlk Derece Mahkemesinin kararında sanık ile müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun'un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesi uyarınca Van 6. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Van Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,