Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/1170 K.2025/7568

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik sanığın başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi; İlk Derece Mahkemesinin ilk hükmünde, sanığın birinci kez mükerrirliğine hükmedildiğine, kararın yalnızca sanık tarafından istinaf edilmesi üzerine basit yargılama usulünün değerlendirilmesi yönünden kararın bozulduğuna, karar bozulduktan sonra bu kez verilen hükümde sanığın ikinci kez mükerrirliğine hükmedildiğine, ilk verilen kararın yalnızca sanık tarafından istinaf edilmesi nedeniyle sanık lehine kazanılmış hak doğduğuna, kararın bozulmasına vesaire yöneliktir.

III. GEREKÇE

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

5237 sayılı Kanun'un 43/2. maddesi uyarınca artırım yapılırken mağdur sayısına göre artırım oranının alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi gerektiği gözetilmemiş ise de, aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,

Sanık hakkında kurulan hükümde, bozma öncesi ilk kararda sanık hakkında birinci kez mükerrir olacak şekilde tekerrür hükümlerinin uygulandığı ve hükme yönelik yalnızca sanık tarafından istinaf kanun yoluna başvurulduğu hâlde, sanığın cezayı aleyhe değiştirme yasağı gözetilmeden, sanık hakkında hükmedilen cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararına yönelik Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA,

bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1. maddesi gereği tekerrür uygulamasına ilişkin 8. fıkranın hükümden çıkartılarak yerine "Serik 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 27/03/2012 tarihli 2012/92 esas 2012/190 karar sayılı 27/04/2012 tarihinde kesinleşen ilamı tekerrüre esas teşkil ettiğinden 5237 sayılı TCK'nın 58/6. maddesi gereğince sanığın cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, cezasının infazından sonra sanık hakkında denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına," ibaresinin eklenmesi suretiyle, Tebliğname’ye uygun olarak,

oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE DÜZELTİLEREK ONANMASINA,