Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/11743 K.2025/16615

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmüne yönelik olarak, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle; suçun unsurları itibarıyla oluşmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin uygulanmadığına, usul ve Yasaya aykırı olan hükmün bozulmasına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanık müdafiinin belirttiği hukuka aykırılık nedenleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri de gözetilerek maddi ceza hukukuna ilişkin sair yönlerden yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanık hakkında aynı olay kapsamında Cumhurbaşkanına hakaret suçundan Giresun 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2017/536 Esas, 2018/293 Karar sayılı dosyasında mahkumiyet hükmü verildiğinin anlaşılması ve tek eylemle Cumhurbaşkanına hakaret ile kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret suçlarının birlikte işlenmesi halinde 5237 sayılı Kanun'un 44. maddesi gereğince daha ağır ceza öngören 5237 sayılı Kanun'un 299. maddesi uyarınca hüküm kurulmasının gerekmesi karşısında, kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret suçundan verilen cezada fikri içtima hükümleri de nazara alınarak sanığın hukuki durumunun tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR