Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/11797 K.2024/1547

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği,

298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilip, sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun'un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilerek, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Gürpınar Asliye Ceza Mahkemesinin 09.04.2021 tarihli, 2021/294 Esas, 2021/165 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında göçmen kaçakçılığı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 79 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, ikinci fıkrasının (b) bendi, 62, 52 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 6 yıl 3 ay hapis ve 30.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2.Van Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin kararı ile sanık hakkında göçmen kaçakçılığı suçundan, Gürpınar Asliye Ceza Mahkemesi'nin kararı kaldırılarak, 5237 sayılı Kanun'un 79 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 62, 52 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis ve 20.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği, hukuka aykırı delillerin hükme esas alındığına, suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına, şüphenin sanık lehine yorumlanması gerektiğine, alt sınırdan uzaklaşmayı gerektirir bir durum bulunmadığından cezanın orantısız takdir edildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın maddi menfaat karşılığında kaçak yollardan yurda giren 38 göçmeni, şoför dahil 6 yolcu taşıma kapasitesine sahip olan kapalı minibüsle, gidilecek mesafe göz önüne alındığında onur kırıcı bir muameleye maruz bırakılacak şekilde taşıdığı kabul edilerek cezalandırılmasına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, sanığın sevk ve idaresindeki araçta bulunan kişilerden yasa dışı yollardan ülkeye giriş yapan 18 yabancı uyruklu kişi haricindeki kişilerin yakalanamadığı, bu nedenle araçta taşınan kişi sayısı belirlense dahi yakalanamayan kişilerin kimlik tespitlerinin yapılamaması,

buna bağlı olarak ülkeye yasa dışı yollardan giren yabancı statüsünde olup olmadıklarının kesin olarak belirlenememesi karşısında, sanığın yurt dışından Türkiye'ye kaçak yollardan giriş yapan yabancı uyruklu 18 kişiyi araçla taşıdığının kabulünde zorunluluk bulunduğu kabul edilerek aracın 15 yolcu taşıma kapasitesi de bulunduğu gözetildiğinde,

5237 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinde düzenlenen orantılık ilkesi uyarınca her ne kadar alt sınırdan uzaklaşılmasında bir isabetsizlik bulunmasa da ilk derece mahkemesinin "5 yıl" olarak fazla ceza belirlediği ve yakalanan göçmen sayısı gözetildiğinde bunun başlı başına göçmenlerin onur kırıcı bir muameleye maruz bırakılması hâli sayılamayacağı kabul edilerek ilk derece mahkemesinin kararı kaldırılarak cezalandırılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; ihbar ve olay tutanağı, sanığın aşamalardaki savunmaları, göçmenlerin beyanları ile sayısı, gidilecek mesafe, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamından atılı suçu işlediğine dair mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmadığı belirlenerek yapılan incelemede temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Sanığa yükletilen göçmen kaçakçılığı eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Van Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Gürpınar Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Van Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE,