Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/11899 K.2025/17493

Yapılan ön inceleme neticesinde sanıklar hakkında verilen hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanıklar hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıklar müdafinin temyiz istemi özetle; eksik ve hatalı gerekçe ile karar verildiğine, haksız tahrik hükümlerinin değerlendirilmesi gerektiğine, sanıkların cezalandırılabilmesi için dosyada yeterli somut delil bulunmadığına, aleniyetin uygunlanma koşullarının oluşmadığına, sanık ...'ın eyleminin gıyapta hakaret suçunu oluşturduğuna ve üç kişi ile ihtilat unsurunun gerçekleşmediğine, katılanın görev belgesinin dosya içerisinde bulunmadığına, lehe hükümlerin yerinde olmayan gerekçeler ile uygulanmadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanıkların savunması, katılanın beyanı ve tüm dosya kapsamı dikkate alındığında sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olduğuna ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesi yerinde görülmekle birlikte haksız tahrikin uygulanma koşullarının da somut olayda gerçekleşmediği belirlenmiştir.

Sanıklara yükletilen hakaret eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR