Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/1191 K.2025/6742

Yapılan ön incelemede; Bölge Adliye Mahkemesi kararının sanık müdafiinin beyan ettiği adreste bulunmaması sebebiyle iş hanında yetkili ve görevli olmayan bir kişiye 7201 sayılı Kanun'un 17. maddesine göre tebliğ edilmesinin usulsüz olduğu tespit edilip, temyiz isteminin süreden reddine ilişkin ek karar kaldırılarak, sanık müdafiinin öğrenme üzerine gerçekleştirdiği temyiz isteği süresinde olduğundan, temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusu Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince esastan reddedilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafii 13.06.2022 tarihli temyiz dilekçesinde belirttiği sebeplerle hükmün bozulması isteminde bulunmuştur.

III. GEREKÇE

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı, Anlaşıldığından, yapılan incelemede isabetsizlik görülmemiştir.

V. KARAR