Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/11925 K.2025/15494

Yapılan ön inceleme neticesinde, Tehdit suçundan verilen hükmün kesin nitelikte olduğu, Hakaret suçundan verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği ve temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, Tespit edilip, sanığın duruşmalı inceleme talebinin 5271 sayılı Kanun'un 299/1. maddesi gereğince reddine karar verilerek gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret suçundan, İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına yönelik istinaf başvurusu Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddedilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle; yerinde olmayan gerekçe ile hakkında TCK'nın 62. maddesinin uygulanmadığına, eksik araştırma ve yetersiz gerekçe ile hüküm kurulduğuna, müdafii tayini istemesine rağmen mahkemece bu hususun değerlendirme konusu yapılmadığına, beraat etmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanığa yükletilen hakaret eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Tekerrüre esas alınan ilamda yer alan mahkeme adı yanlış yazılması suretiyle çelişkiye yol açılmış ve söz konusu ilamda yer alan birden fazla mahkûmiyet hükmünden, 5275 sayılı Kanun'un 108 inci maddesinin ikinci fıkrasına göre yalnızca daha ağır cezayı içeren mahkûmiyet hükmünün tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmemiş ise de, bu hususların infaz aşamasında gözetilebileceği,

Anlaşıldığından, yapılan incelemede bir isabetsizlik görülmemiştir.

IV. KARAR

A. Tehdit Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının, 5271 sayılı Kanun'un 286. maddesi uyarınca kesin nitelikte olduğu ve temyiz incelemesine tabi bulunmadığı anlaşıldığından, sanığın temyiz isteminin, aynı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,