Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/12020 K.2026/233

Yapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği ve temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında Cumhurbaşkanına hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik olarak, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle ;sanığın atılı suçu işlediğine dair şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı bir delil bulunmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin gözetilmediğine, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna yöneliktir.

III. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın, 5237 sayılı Kanun'un 32. maddesi gereğince, "akıl hastalığı nedeniyle, işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmış olup olmadığı" hususunun suç tarihi gözetilerek sağlık kurulu raporu veya Adli Tıp İhtisas Dairesi'nden rapor alınarak saptanması ve sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, ... Adli Tıp şube müdürlüğünce düzenlenen ve suç tarihi Nisan 2017 olmasına rağmen 10.09.2014 olarak hatalı değerlendirilme sonucu düzenlenen 13.07.2018 tarihli yetersiz ve hatalı tek hekim raporu yeterli görülerek yargılamaya devamla hüküm verilmesi,

2-Suç tarihinin gerekçeli kararda "Nisan 2017" yerine "11.04.2018" olarak gösterilmesi,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR