Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/12071 K.2023/22947

Kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret suçundan sanık ...'un, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ve 52 nci maddesi uyarınca 7.300,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair İzmir (kapatılan) 43. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.06.2015 tarihli ve 2015/265 Esas, 2015/423 Karar sayılı kararının 24.06.2015 tarihinde kesinleşmesini müteakip, sanığın denetim süresi içerisinde 26.09.2018 tarihinde işlediği kasıtlı suçtan mahkum olduğunun ihbarı üzerine,

hakkındaki hükmün açıklanması ile sanığın, 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ve 52 nci maddesi gereğince 7.300,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin İzmir 21. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.12.2019 tarihli ve 2019/733 Esas, 2019/868 Karar sayılı kararının İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin 10.11.2020 tarihli ve 2020/834 Esas, 2020/2096 Karar sayılı kararı ile bozulmasını takiben, sanık hakkında basit yargılama usulü uygulanmak suretiyle yeniden yapılan yargılama sonunda, hükmün açıklanması ile sanığın 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi,

52 nci ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 5.460,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına dair İzmir 21. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.03.2021 tarihli ve 2021/21 Esas, 2021/190 Karar sayılı kararının sanık tarafından istinaf edilmesi üzerine,

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin 06.07.2021 tarihli ve 2021/1037 Esas, 2021/1664 Karar sayılı kararı ile bozulmasını müteakip, sanık hakkında genel hükümlere göre yeniden yapılan yargılama neticesinde, hükmün açıklanması ile sanığın 5237 sayılı Kanun’un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesi gereğince 7.300,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin İzmir 21. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.01.2022 tarihli ve 2021/594 Esas, 2022/49 Karar sayılı kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.06.2023 gün ve 2023/54349 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin;

“İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin 10.11.2020 tarihli bozma kararı sonrası verilen İzmir 21. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.03.2021 tarihli ve 2021/21 Esas, 2021/190 sayılı kararında sanık hakkında 5.460,0 TL adli para cezasına hükmedilmesi sonrasında, anılan kararın aleyhe istinaf edilmeksizin, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin 06.07.2021 tarihli kararı ile yeniden bozulmasını takiben yapılan yargılamada, evvelce tayin olunan cezanın sanık lehine kazanılmış hak teşkil edeceği gözetilmeksizin 7.300,00 TL adli para cezasına hükmedilerek fazla ceza tayin olunmasında isabet görülmemiştir. "

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Sanık hakkında, İzmir Bölge Adliye Mahkemesinin ilk bozma kararı sonrasında 5.460,00 TL adli para cezasına hükmedildiği, kararın aleyhe istinaf edilmeksizin İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin 06.07.2021 tarihli kararı ile 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin üçüncü fıkrasının son bendi uyarınca kararın sanık tarafından itirazı halinde basit yargılama usulünün uygulanması nedeniyle hak ettiği indirim hakkını yitireceğinin kararın tebliği ile birlikte sanığa bildirilmesinin gerekmesi nedeniyle yeniden bozulması üzerine yapılan yargılamada, verilen cezanın sanık lehine kazanılmış hak teşkil edeceği gözetilmeksizin 7.300,00 TL adli para cezasına hükmedilerek fazla ceza tayin edilmesi hukuka aykırıdır.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. İzmir 21. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.01.2022 tarihli 2021/594 Esas, 2022/49 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

3. Karardaki hukuka aykırılık 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendine göre, sanığa daha hafif bir cezanın verilmesini gerektirmekle; hüküm fıkrasına "5271 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası gereğince aleyhe bozma yasağı göz önüde bulundurularak sanığın 5.460,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibaresi eklenmek suretiyle hukuka aykırılığın giderilmesine, infazın buna göre yapılmasına,

4. Kararda yer alan diğer hususların olduğu gibi bırakılmasına,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,