Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/12092 K.2026/909

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince Cumhurbaşkanına hakaret suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafiinin başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi, suça konu paylaşımın okunmadan paylaşılması nedeniyle sanığın hataya düştüğüne, kararın hukuka ve usule aykırı olduğuna yöneliktir.

III. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanık müdafiinin diğer temyiz sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiştir. Ancak;

1. Sanığın savunmasında, Cumhurbaşkanını öven bir video kaydı olduğu düşüncesiyle hareket ettiği, başkası tarafından oluşturulup sosyal medyada paylaşılan videoyu izlemeden paylaşım yaptığı yönündeki savunması, bu iddiasını doğrulamak amacıyla paylaşımı yapan kişilerle olan yazışmalarını dosyaya sunması, yazışmalarda diğer tarafın da sanığın iddiasını doğrular nitelikte cevaplar verdiğinin anlaşılması karşısında, sanığın savunmasının doğruluğu yönünde bir araştırma yapılarak, sunulan yazışma örneklerinin de gerçek olup olmadığının tespit edilmesinden sonra sanığın, suç işleme kastı bulunup bulunmadığı yönünde değerlendirme yapılması gerektiği gözetilmeden, eksik incelemeyle karar verilmesi,

2. Tekerrüre ilişkin başka bir sabıkası olduğu adli sicil kaydından anlaşılan sanık hakkında, suç tarihi olan 13.04.2017 tarihinden sonra kesinleşmesi nedeniyle tekerrüre esas alınması mümkün olmayan ilamın dikkate alınması,

Nedenleriyle kararda hukuka aykırılık görülmüştür.

IV. KARAR