Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/12154 K.2025/19573

Yapılan ön inceleme neticesinde sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği ve temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında, Cumhurbaşkanına hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmüne yönelik olarak, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi özetle; suçu işlemediğine, iftira atıldığına, dosyada cezalandırılmasına yeter somut delil bulunmadığına, mahkumiyet ve esastan ret kararlarının usul ve yasaya aykırı olduğuna ve resen tespit edilecek sebeplerle hükmün bozulmasına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanığın belirttiği hukuka aykırılık nedenleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri de gözetilerek maddi ceza hukukuna ilişkin sair yönlerden yapılan incelemede;

1-TCK'nın 299/2. maddesinde öngörülen aleniyetin söz konusu olabilmesi için hakaretin belirlenemeyen sayıda kişi ve herkes tarafından görülme, duyulma ve algılanabilme olasılığının bulunması, herhangi bir sınırlama olmaksızın herkese açık olan yerlerde işlenmesi gerekir.

Somut olayda sanığın, ... hesabı üzerinden yazmış olduğu hakaret içeren sözlerin herkes tarafından görülebilir nitelikte olup olmadığı araştırılmadan ve aleniyet unsurunun ne şekilde gerçekleştiği açıklanmadan 5237 sayılı Kanun'un 299/2. maddesinin uygulanması hukuka aykırı görülmüştür.

2-Sanığın sabıkasında bulunan Kozaklı Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 23.09.2021 tarihli, 2021/74 Esas, 2021/150 Karar sayılı dosyası ile aynı sanığın aynı katılana karşı aynı tarihte işlediği Cumhurbaşkanına hakaret eylemi nedeniyle cezalandırılmasına karar verildiğinin ve ilamın kesinleştiğinin anlaşılması karşısında, belirtilen dava dosyasının onaylı örneklerinin dosya içine konulması sağlanarak sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 43. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmemesi hukuka aykırı görülmüştür.

IV. KARAR