Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/12230 K.2025/21042

Yapılan ön inceleme neticesinde sanık hakkında Cumhurbaşkanına hakaret suçundan kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında Cumhurbaşkanına hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; Mahkemenin kararına esas alınan tek delilin tanık beyanları olduğunu, dosyadaki tanıkların hepsinin müvekkili ile tartışma yaşadığını, tanıkların tamamının müvekkilinin söylemiş olduğu beyanları tam olarak hatırlayamadıklarını ve suçun işlendiğinin şüpheye yer bırakmayacak şekilde kanıtlanmadığından bahisle kararın bozulması gerektiğine yöneliktir.

III. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dava dosyası içeriğine göre; tanık ifadeleri ve tüm dosya kapsamından sanığın atılı suçu işlediğine yönelik Mahkemenin takdir ve gerekçesi yerinde bulunmuş, temyiz sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiştir. Ancak; Cumhurbaşkanına hakaret suçundan verilen hükümde sanığa ek savunma hakkı verilmeden, iddianamede gösterilmeyen 5237 sayılı Kanun'un 58/6. maddesinin uygulanması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 226/2. maddesine aykırı davranılması, Hukuka aykırı görülmüştür.

IV. KARAR