Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/12240 K.2025/17310

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında hakaret suçundan verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçelerinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mâhkumiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz istemi; eksik inceleme neticesinde hüküm tesis edildiğini, sanığın suç işleme kastının bulunmadığını ve sanığın fiilin anlam ve sonuçlarını algılama yeteneğinin tespiti için rapor alınması gerektiğini ileri sürerek sanık hakkındaki mâhkumiyet kararının bozulması talebine yöneliktir.

III. GEREKÇE

Sanığın savunması, aşamalarda akıl hastalığına ilişkin bir iddiasının bulunmadığı gibi sabıka kayıtlarında da akıl hastalığına ilişkin bir uygulama olmaması, şikayetçi beyanları ve tüm dosya kapsamından, sanığın mahkumiyetine dair Mahkemenin takdir ve gerekçesi yerinde bulunmuş, sanık ve müdafiinin temyiz sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiş, Tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Sanık hakkında kurulan hükümde Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, İlk Derece Mahkemesi tarafından bozma öncesinde 1 yıl 2 ay hapis cezasına hükmedilmesi, verilen hükmün yalnızca sanık tarafından istinaf edilip Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince bozulmasına karşın; cezayı aleyhe değiştirme yasağı gözetilmeden, 2 yıl hapis cezasına hükmedilerek 5271 sayılı Kanun'un 283/1. maddesine muhalefet edilmesi dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 303/1. maddesi gereği, İlk Derece Mahkemesi kararının hüküm fıkrasına "2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinden sonra gelmek üzere "ancak, 5271 sayılı Kanun'un 283/1. maddesi uyarınca cezayı aleyhe değiştirme yasağı nedeniyle hükmolunan hapis cezanın 1 yıl 2 ay hapis cezası üzerinden infazına" ibaresinin eklenmesi suretiyle, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,