Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/12311 K.2023/21436

Yerel Mahkemenin, yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararının, mağdurlar vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

15 yaşından küçük olan mağdurlar ... ve ...'ın şikâyet haklarını bizzat kullanamamaları nedeniyle, şikâyet hakkının kanuni temsilcileri tarafından kullanılmasının gerektiği, dosyada mağdurların annesinin sanık olması sebebiyle mağdurlar ile sanık arasında menfaat çatışması bulunduğu, mağdurlar adına şikâyet hakkının ve kamu davasına katılma yetkisinin 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 335 inci maddesi uyarınca, babalarına ait olduğu, mağdurlar üzerinde velayet ve buna bağlı şikâyet hakkına sahip olan ...'a sanık hakkında aile hukukundan kaynaklanan yükümlülüğün ihlali suçundan verilen beraat kararının tebliğine rağmen ilgilisi tarafından temyiz edilmediği,

Suç tarihinde 5 aylık olan 2014 doğumlu diğer mağdur ...'ın ise yaşı gereği şikâyet hakkını bizzat kullanamayacağından, mağdurun nüfus kaydına göre babası olan kişinin adres bilgisine dosya kapsamından ulaşılamaması nedeniyle şikayet hakkının kanuni temsilcisi tarafından kullanılmasının gerektiği, mağdurun velayetinin bu dosyanın sanığı olan annesinde olması nedeniyle mağdur ile sanık arasında menfaat çatışması bulunduğu gözetilerek, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 426 ncı maddesi uyarınca mağdurun bu davada temsil edilebilmesi bakımından Gebze Sulh

Hukuk Mahkemesi'nin 2022/518 esas, 2022/1299 karar sayılı dosyası kapsamında ...'ün hükümden sonra kayyım olarak atandığı, sanık hakkında aile hukukundan kaynaklanan yükümlülüğün ihlali suçundan verilen beraat kararının tebliğine rağmen kayyımın temyiz isteminde bulunmadığı,

Zorunlu vekil ile mağdur ... yönünden temsil kayyımı ve mağdurlar ... ve ... yönünden yasal temsilci arasında şikayet ve davaya katılma hususlarında ihtilaf olması durumunda Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 20.05.2014 tarih ve 2013/14-287 esas, 2014/273 karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere kanuni temsilcinin iradesine üstünlük tanınacağı, dolayısıyla mağdurların zorunlu vekilinin temyiz etme hak ve yetkisi bulunmadığı,

Hükmün, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği resen temyize de tabi olmadığı.

Anlaşılmakla, mağdurlar vekilinin temyiz isteğinin 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

Esası incelenmeyen dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,