Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/12353 K.2025/17609

Yapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında hakaret suçundan verilen hüküm ve tehdit suçuna ilişkin temyiz isteminin reddine dair ek kararın temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçelerinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında tehdit ve hakaret suçlarından İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükümleri Bölge adliye mahkemesi ceza dairesince kaldırılarak düşme hükümleri kurulmak suretiyle istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir. 2. Bölge adliye mahkemesi ceza dairesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen ek kararı ile sanığın temyiz başvurusu hakkında, tehdit suçu yönünden "temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddine" karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, şikayet süresinin geçtiğine, atılı suçlamayı kabul etmediğine, beraat kararı verilmesi ve ek kararın kaldırılması gerektiğine yöneliktir.

III. GEREKÇE

Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun'un 125/3-a maddesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun'un 66/1-e ve 67/4. maddeleri gereği 12 yıllık olağanüstü zamanaşımının öngörüldüğü anlaşılmıştır.

5271 sayılı Kanun'un 231/8. maddesinin son cümlesi uyarınca denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı, bu kapsamda önceden verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı ile yeniden suç işlediği tarih arasındaki durma süresi de eklendiğinde, temyiz incelemesi tarihine kadar 12 yıllık olağanüstü zamanaşımının gerçekleşmiş olduğu belirlenmiş, bu nedenle sanık hakkında düşme hükmü kurulmasına dair Bölge adliye mahkemesi ceza dairesinin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR

A. Temyiz İsteminin Reddine Dair Ek Karar Yönünden

5271 sayılı Kanun'un 286/2-d maddesinde yer verilen.

"İlk defa bölge adliye mahkemesince verilen ve 272 nci maddenin üçüncü fıkrası kapsamı dışında kalan mahkûmiyet kararları hariç olmak üzere, ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adlî para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile aynı maddenin üçüncü fıkrasında belirtilen suçlar ve aynı Kanun'un 296/1. maddesinde ilgili bölümünde yer alan;

"... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder." şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun'un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,