Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/12366 K.2025/17613

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik Bölge adliye mahkemesi ceza dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, katılana karşı hakaret içerikli herhangi bir paylaşım yapmadığına, yalnızca katılana karşı yapılan yorumlara cevap yazdığına, adına kayıtlı hesabından yapılan paylaşımı kimin gerçekleştirdiği hususunun araştırılmadığına ve verilen cezanın ertelenmesi gerektiğine yöneliktir.

III. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dava dosyası içeriğine göre, hükmedilen adli para cezasının 5237 sayılı Kanun'un 51. maddesine göre ertelenemeyeceği ile adli sicil kaydına göre hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmiş olan sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesinin uygulanamayacağı anlaşılmış ve bu yöndeki temyiz sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Ancak;

1. Sanığın atılı suçlamayı kabul etmemesi ve suça konu paylaşımlara ilişkin ekran görüntülerinin şikayet dilekçesi ekinde sunulmuş fotokopi niteliğinde olması karşısında; sanığa davaya konu paylaşımı kendisinin yapıp yapmadığı hususu sorularak ve anılan paylaşımın tespitine yönelik açık kaynak araştırması yaptırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile mahkumiyet hükmü kurulması,

2. Kabule göre de; dosya içerisinde bulunan davaya konu paylaşımlara ilişkin ekran görüntülerinin incelenmesinde, anılan paylaşımların .. üzerinden kapalı grup içerisinde gerçekleştirildiğinin anlaşılması karşısında, aleniyet ögesinin oluşmadığı gözetilmeyip 5237 sayılı Kanun'un 125/4. maddesinin uygulanması nedeniyle sanık hakkında fazla ceza tayini hukuka aykırı görülmüştür.

IV. KARAR