Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/12396 K.2026/154

Yapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği ve temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen beraat hükmüne yönelik olarak, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine hükmedilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet savcısının temyiz istemi özetle; sanığın eyleminin hakaret suçunu oluşturmasına karşın mahkumiyeti yerine beraatine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

Cumhuriyet savcısının belirttiği hukuka aykırılık nedenleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri de gözetilerek maddi ceza hukukuna ilişkin sair yönlerden yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanığın kovuşturma aşamasında, alkolün etkisiyle olayı tam olarak hatırlamadığına dair savunması, olay tutanağı ve bir kısım tanıkların sanığın iddianamede geçen sinkaflı hakaret sözlerini söylediğine yönelik anlatımları karşısında, sanığın eylemini doğrulayan tanık anlatımları değerlendirilip yöntemince reddedilmeden, yerinde olmayan gerekçeyle yazılı şekilde beraat kararı verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR