Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/12407 K.2025/20306

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği ve temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik olarak, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle; tanık M.Ü'nün çelişkili beyanlarını kabul etmediklerine, hakaret eylemini doğrulamayan tanık N.Y.'nin katılanların sanığa sert davrandığını beyan ettiğine, sanığın katılanların bu sert davranışlarının da etkisi ve olayın şokuyla söylediği sözlerin hakaret suçunu oluşturmadığına, fiziksel ve psikolojik şiddete maruz kalan sanık lehine, dosyadaki adli rapor da gözetilerek haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanık müdafiinin belirttiği hukuka aykırılık nedenleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri de gözetilerek maddi ceza hukukuna ilişkin sair yönlerden yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanığın aşamalardaki savunmaları ve tanık N.Y.'nin anlatımları karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişimi üzerinde durularak, sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR