Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/12539 K.2025/16216

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; katılanların kendisini zorla arabaya bindirmeye çalışması ve kendisine küfürler etmesi, kamera görüntülerinin delil olarak dosyada bulunması, tanık ...’nın beyanlarının alınmamış olması, mahkemenin kendisini sadece cezayı yüzüne okumak için çağırması ve ifade özgürlüğünün kısıtlanması nedenleriyle kararın bozularak beraatine karar verilmesi talebine ilişkindir.

III.GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, incelenen dava dosyası içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; TCK'nın 3/1. maddesinde açıklanan "suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur" şeklindeki "orantılılık" ilkesine uyulmadan, somut olayın özellikleri gözetilip değerlendirilmeden, sanığın iki kamu görevlisine karşı gerçekleştirdiği kabul edilen eylemine ilişkin TCK’nın 43/2. maddesinin uygulanması sırasında gerekçe belirtilmeksizin ve katılan sayısı ile uyumsuz olacak şekilde ½ oranında artırım yapılarak fazla ceza tayin edilmesi,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR