Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/12557 K.2025/17917

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 299. maddesi uyarınca duruşma talebinin reddine karar verilerek gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz istemi; sanığın lehine ve aleyhine tüm delillerin değerlendirilmesi sonucu sanığın atılı suçu işlemediğinin açık olması, mahkemenin delillerin takdirinde aleyhine olacak şekilde hataya düşmesi, her türlü şüpheden uzak kesin delil bulunmaması ve şüpheden sanık yararlanır ilkesinden yararlanmasının gerekmesi adil yargılanma hakkının ihlal edilmesi, sunduğu dilekçelerin gerekçede işlemsiz bırakılması, savunma hakkının engellenmesi, gösterdiği tanıkların dinlenmemesi, nedenleriyle kararın bozularak beraatine karar verilmesi talebine ilişkindir.

III.GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, incelenen dava dosyası içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

1.Yargılamaya konu somut olayda; sanık tarafından verilen ve savunma hakkının kullanılması niteliğindeki dilekçede geçen ifadenin TCK'nın 128. maddesi gereğince savunma dokunulmazlığı kapsamında değerlendirilmesi gerektiği, bu nedenle hakaret suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden yasal olmayan ve yerinde görülmeyen gerekçeyle mahkumiyet kararı verilmesi,

2.Kabule göre de;

a.Mükerrir sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesi uygulanırken, aynı Kanun'un 108/2 maddesi uyarınca en ağır cezayı içeren ilam tekerrüre esas alınmaması,

b.Sanık hakkında hükmolunan 1 yıl 3 ay hapis cezasından 5237 sayılı Kanun'un 43/1 maddesi uyarınca 1/4 oranında artırım yapılırken, 1 yıl 6 ay 22 gün yerine hesap hatası sonucu 1 yıl 6 ay hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayin edilmesi,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR