Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/12604 K.2025/15454

Yapılan ön inceleme neticesinde; Hakaret suçundan verilen hüküm ile 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan verilen ek kararın temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, Tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; hakaret suçu yönünden mesnetsiz ve delilsiz şekilde karar verilmiş olması, usul işlemlerine aykırı şekilde ceza verilmiş olması, idari arama izni ile kolluk kuvvetinin arama ve el koyma işlemi yapmasının yasaya aykırı olması nedenleriyle kararın bozularak beraatine karar verilmesi talebine ilişkindir.

III.GEREKÇE

Sanık savunması, şikayetçi beyanları, tanık beyanları, doktor raporu, bilirkişi raporu, tutanak ve tüm dosya kapsamından, Mahkemenin takdir ve gerekçesi yerinde bulunduğundan, sanığın temyiz sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiş, eylemin zamanaşımına uğramadığı anlaşılmakla tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından, yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

I

V. KARAR

A. 6136 Sayılı Kanun'a Aykırılık Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

5271 sayılı Kanun’un 286/2-a maddesinde yer verilen "İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun aynı Kanun'un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı ve aynı Kanun'un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan "...temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş ise ...,

hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir kararı ile temyiz istemini reddeder." şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde, bölge adliye mahkemesinin ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden, sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,