Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/12647 K.2025/20383

Yargıtay 4. Ceza Dairesi'nin, 29.12.2022 tarihli ve 2020/30373 Esas, 2022/26402 Karar sayılı bozma kararına karşı Aydın 2. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 04.05.2023 tarihli ve 2023/172 Esas, 2023/306 Karar sayılı direnme kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 307/4. maddesi uyarınca Dairemize gönderilmesi üzerine; temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret suçundan verilen mahkumiyet hükmünün Yargıtay 4. Ceza Dairesince bozulmasına karar verildikten sonra İlk Derece Mahkemesi tarafından direnme kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi özetle; dava konusu yazının haber niteliği taşıdığı, ifade ve haber yapma özgürlüğü kapsamında değerlendirilmesi gerektiği, açık kaynaklarda yer alan bilgilerin haberleştirildiği, hukuka aykırı herhangi bir yönün bulunmadığı, bozma kararına uyularak beraatine karar verilmesi gerektiğine yöneliktir.

III. GEREKÇE

Suça konu olaydaki sözlerin katılanın şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, haber niteliğinde olduğu, aksi düşüncenin, suçla korunmak istenen değeri ölçüsüz bir şekilde genişletmek ve ifade özgürlüğünü ön plana çıkaran evrensel hukuk düşüncesiyle bağdaşmayan bir yorum anlamına gelebileceği dolayısıyla hakaret suçunun unsurları itibari ile oluşmadığı gözetilmeden sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken, direnme kararı verilmesi yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR