Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/12655 K.2025/15760

Yapılan ön inceleme neticesinde; hakaret suçundan verilen hüküm ile görevi yaptırmamak için direnme suçundan verilen ek kararın temyiz edilebilir oldukları, temyiz edenlerin hükmü ve ek kararı temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği ve temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilip 5271 sayılı Kanun’un 299. maddesi uyarınca duruşma talebinin reddine karar verilerek gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İlk Derece Mahkemesince görevi yaptırmamak için direnme suçundan beraat ve hakaret suçundan kurulan ceza verilmesine yer olmadığı hükümlerine yönelik yapılan başvuru üzerine; Bölge Adliye Mahkemesince hükümler kaldırılarak, gerekçe değiştirilmek suretiyle görevi yaptırmamak için direnme suçundan beraat ve hakaret suçu yönünden ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir. 2.Bölge adliye mahkemesi ceza dairesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen ek kararı ile katılan vekilinin temyiz başvurusu hakkında, görevi yaptırmamak için direnme suçu yönünden "temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddine" karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Katılan vekilinin temyiz istemi özetle; suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı suçları işlediğinin katılan ve tanık beyanıyla sübut olduğuna, görüntüleri inceleyen bilirkişinin raporunun dikkate alınmadığına, 2.Cumhuriyet Savcısının temyiz istemi özetle; hakaret suçu yönünden suça sürüklenen çocuk hakkında TCK 129/3. maddesine göre ceza tayini gerekmekte iken ceza verilmemesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna Yöneliktir.

III. GEREKÇE

Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Suça sürüklenen çocuğun savunması, katılan beyanı ve tüm dosya kapsamından; atılı eylemin hakaret suçunun unsurlarını içerdiği anlaşılmakla, Tebliğname'deki bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç, takdir ve gerekçesi ile incelenen dava dosyası içeriğine göre, ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilmesinde hukuka aykırılık bulunmadığından temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. l

V. KARAR

A. Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçundan Kurulan Ek Karar Yönünden

5271 sayılı Kanun’un 286/2-g maddesinde yer verilen "On yıl veya daha az hapis cezasını veya adlî para cezasını gerektiren suçlardan, ilk derece mahkemesince verilen beraat kararları ile ilgili olarak istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararları"nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile aynı maddenin üçüncü fıkrasında belirtilen suçlar ve aynı Kanun'un 296/1. maddesinde ilgili bölümünde yer alan; "... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder." şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde katılan vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun'un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,